آنچه را سرور آورد يا حزن و طيره آنچه را حزن و بدى آورد و در سوانح به كار برد و آن تفال باسماء طير و اصوات و الحان آنها است چنان كه بر غراب و عقاب و هدهد ( از كشاف ص 907 ) طَيش - ( اصطلاح عرفانى ) كلمهء طيش در مقابل عيش است و مراد حالتى است كه براى خواص . فقرا در مقام تجلى حق ظاهر مىشود زيرا هر گاه حق تجلى كند بر آنان در طيش‌اند و هر گاه مستور شود برمىگردند به حظ و عيش خود ( رساله قشريه ص 39 ) . طَيفُوريان - طيفوريه كسانىاند كه پيرو ابو يزيد طيفور بن عيسى البسطامىاند كه از رؤساى متصوفه بوده است ( كشف المحبوب ص 228 ) . طيفوريه - ( عرفانى ) در طرائق آمده است كه : اين سلسله از حضرت امام جعفر صادق بواسطهء بو يزيد طيفور بسطامى قدس سره جارى شده . و شعبه‌اى ازين سلسله را شطاريه گويند و بعضى شطاريهء طبسيه خوانند و بعضى عشقيه دانند . در كتاب اصول الفصول اين سلسله را شطارى گفته‌اند و صورت مشايخ آن را ذكر كرده‌اند . . . . بايزيد با جنيد و ذو النون مصرى هم عصر بوده و گويند مريدى از مريدان ذو النون برسالت بنزد بايزيد رفت و او به قاصد فرمود : مرد تمام آن باشد كه همه شب خفته بود و بامداد پيش از نزول قافله به منزل فرو آمده باشد . ذا النون چون اين بشنيد بسيار گريست ، و گفت : مباركش باد كه حال ما بدين درجت نرسيده و بدين بايده طريقت ميخواهد . . . ( از طرائق الحقائق - جزء دوم . ص 68 - 69 ) طِينَت - ( اصطلاح اخلاقى و فلسفى ) طينت يعنى سرشت و به معناى ركن و عنصر هم به كار رفته است . ( از اخلاق ناصرى ص 52 )